අස්ස පච්චාස්ස ජාතකය

අස්ස පච්චාස්ස ජාතකය (532)

ඈත අතීතයේ, බරණැස් නුවර රජකම් කළ බ්‍රහ්දත්ත රජුගේ රාජසභාවේදී, බුදුරජාණන් වහන්සේ අතීතයේ සිදු වූ සිදුවීමක් පිළිබඳව මෙම ජාතකය දේශනා කළ සේක. එකල බෝධිසත්වයන් වහන්සේ අසරුවෙකු ලෙස උපත ලබා, අති දක්ෂ හා විශ්වාසවන්ත සේවකයෙකු ලෙස රජුට සේවය කළහ. මෙම අසරුවාගේ නම 'අස්ස පච්චාස්ස' විය. ඔහුට තිබූ විශේෂත්වය වූයේ අශ්වයන්ගේ සිතුවිලි, හැඟීම් සහ ඔවුන්ගේ ශාරීරික තත්ත්වයන් නිවැරදිව තේරුම් ගැනීමේ හැකියාවයි. ඔහු අශ්වයන්ගේ භාෂාව කතා කරන්නාක් මෙන් ඔවුන් සමඟ කටයුතු කළේය. රජුගේ අශ්ව සේනාව තුළ සිටි සියලුම අශ්වයන් ඔහුට ආදරය කළ අතර, ඔහුට උපරිම ගෞරවය දැක්වීය.

බරණැස් රජුගේ රාජධානියේ අශ්ව සේනාව ඉතාමත් විශාල හා බලසම්පන්න එකක් විය. රජුට සිටියේ සුදු අශ්වයන්, කළු අශ්වයන්, දුඹුරු අශ්වයන්, රතු අශ්වයන්, සහ නොයෙකුත් වර්ණයන්ගෙන් යුත් අලංකාරමත් අශ්වයන් රැසකි. ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් ඉතාමත් ශක්තිමත්, වේගවත් සහ රණකාමී අශ්වයන් වූහ. නමුත් අසරුවෙකු වන අස්ස පච්චාස්සට, එක්තරා අශ්වයෙකු පිළිබඳව සුවිශේෂී සැලකිල්ලක් දැක්වීමට සිදු විය. ඔහු 'සූර' නම් වූ අති දක්ෂ, වේගවත් සහ රජුගේ ප්‍රියතම අශ්වයා විය. සූර අශ්වයාගේ ශාරීරික ශක්තිය, වේගය සහ යුධ පිටියේදී දක්වන දක්ෂතාවය අන් කිසිවෙකුටත් සම නොවීය. එහෙත්, සූර අශ්වයාගේ ස්වභාවය තරමක් දුෂ්කර විය. ඔහුට තමාට පමණක් ආවේණික වූ හැඟීම් හා ආකල්ප තිබූ අතර, ඔහුට රජුට හැර වෙනත් කිසිවෙකුටත් පහසුවෙන් යටත් වීමට අවශ්‍ය නොවීය. රජුට පමණක් ඔහු සවන් දුන්නේය. වෙනත් කිසිවෙකු ඔහුට ළඟා වීමට හෝ ඔහු මත නැගීමට උත්සාහ කළහොත්, ඔහු ඔවුන්ට පහර දී ඔවුන්ව බිම දමා දැමීමට පසුබට වූයේ නැත.

දිනක්, රජු අස්ස පච්චාස්සට කැඳවා මෙසේ කීය:

"අස්ස පච්චාස්ස, මගේ ප්‍රියතම අශ්වයා වන සූර, ඉතාමත් දක්ෂ හා ශක්තිමත් එකෙකු බව ඔබ දන්නවා. නමුත් ඔහුට තවත් පුහුණුවක් අවශ්‍යයි. ඔහුට මට පමණක් නොව, අන් අයටද සවන් දීමට ඉගැන්විය යුතුයි. ඔබ මේ කාර්යය භාර ගන්නේද?"

අස්ස පච්චාස්ස රජුට හිස නමා පිළිතුරු දුන්නේය:

"මහරජාණන් වහන්ස, මම මේ කාර්යය භාර ගන්නා බවට පොරොන්දු වෙමි. මගේ ජීවිතය මෙන්ම මගේ සියලුම ශක්තියත්, ඥානයත් මම මේ සඳහා යොදවන්නෙමි. මම සූර අශ්වයාට ඉගැන්වීමට කටයුතු කරන්නෙමි. ඔහුට මටත්, රජුටත්, අන් අයටත් සවන් දීමට පුරුදු කරවන්නෙමි."

අස්ස පච්චාස්ස සූර අශ්වයා සිටින අශ්වාරෝහකට ගියේය. අශ්වාරෝහකය තුළ සූර අශ්වයා සිටියේය, ඔහුගේ ඇස්වලින් ගිනි පුපුරු නිකුත් වෙමින් තිබුණි. ඔහුගේ මාංසපේශී එකිනෙකට ගැටෙමින්, ඔහු යම් අභියෝගයකට සූදානම් වනවාක් මෙන් පෙනුණි. අස්ස පච්චාස්ස ඔහු දෙස බලා, සන්සුන්ව හා මෘදු හඬින් මෙසේ කීය:

"සූර, මගේ මිත්‍රයා, මම ඔබව තේරුම් ගන්නවා. ඔබේ ශක්තිය, ඔබේ ස්වාධීනත්වය, මට ගරු කරනවා. නමුත් අපි එකට වැඩ කළ යුතුයි. අපි එකට සටන් කළ යුතුයි. රජුට සේවය කළ යුතුයි. මම ඔබට ඉගැන්වීමට පැමිණියේ ඔබට දඬුවම් කිරීමට නොවේ, නමුත් ඔබට වඩාත් හොඳින්, වඩාත් ආරක්ෂිතව, වඩාත් සාර්ථකව කටයුතු කිරීමට උපකාර කිරීමටයි."

අස්ස පච්චාස්ස සූර අශ්වයාට ළඟා වීමට උත්සාහ කළේය. මුලදී, සූර අශ්වයා ඔහුට ළං වීමට ඉඩ දුන්නේ නැත. ඔහු කෝපයෙන් අශ්වාරෝහකයේ බිත්තිවලට තදින් ගැසුවා. ඔහුගේ කකුල්වලින් දූවිල්ල නැගුණා. ඔහුගේ හඬින් භයානක ශබ්දයක් පිට වුණා. නමුත් අස්ස පච්චාස්ස පසු බැස්සේ නැහැ. ඔහු සන්සුන්ව, ඉවසීමෙන්, සූර අශ්වයාගේ ශරීරයේ භාෂාව, ඔහුගේ ඇස්වල පෙනෙන දේ, ඔහුගේ කන්වල චලනයන්, ඔහුගේ වලිගයේ ගැසීම් - මේ සියල්ලම අධ්‍යයනය කළා. ඔහු සූර අශ්වයාට කතා කළා, ඔහුගේ භාෂාවෙන්, ඔහුගේ සිතුවිලිවල භාෂාවෙන්. ඔහු සූර අශ්වයාගේ වේදනාව, ඔහුගේ බිය, ඔහුගේ අසහනය, ඔහුට දැනුණු යම් අපහසුවක්, ඔහුට නොවැටහුණු යමක් - මේ සියල්ලම තේරුම් ගත්තා.

දවස් ගෙවී ගියා. අස්ස පච්චාස්ස සෑම දිනකම සූර අශ්වයා සමඟ ගත කළේය. ඔහු සූර අශ්වයාට ආහාර ලබා දුන්නා, ඔහුට ජලය ලබා දුන්නා, ඔහුට ස්නානය කර දුන්නා. ඔහු සූර අශ්වයාට මෘදු ලෙස පිරිමැද්දා, ඔහුගේ වේදනාවන් සමනය කළා. ඔහු සූර අශ්වයාට කතා කළා, ඔහුගේ ධෛර්යය, ඔහුගේ ශක්තිය, ඔහුගේ වික්‍රමය, ඔහුගේ භක්තිය - මේ සියල්ලම ප්‍රශංසා කළා. ඔහු සූර අශ්වයාට ඉගැන්නුවා, ඔහුට අණ දෙන ආකාරය, ඔහුට යටත් වන ආකාරය, ඔහුට රජුට සේවය කරන ආකාරය.

ටික කලකින්, සූර අශ්වයාගේ ආකල්ප වෙනස් වන්නට පටන් ගත්තා. ඔහු අස්ස පච්චාස්සට ළං වීමට ඉඩ දුන්නා. ඔහු අස්ස පච්චාස්සට තමන්ව පිරිමැදීමට ඉඩ දුන්නා. ඔහු අස්ස පච්චාස්සට කතා කරන විට, ඔහු ඔහුගේ කන් ඇල කළා, ඔහුට ඇහුම්කන් දුන්නා. ඔහු අස්ස පච්චාස්සට යටත් වීමට පටන් ගත්තා. රජු මේ වෙනස දුටුවා. ඔහු සතුටු වුණා. ඔහු අස්ස පච්චාස්සට මෙසේ කීය:

"අස්ස පච්චාස්ස, ඔබ සැබවින්ම දක්ෂයෙක්. ඔබ මගේ සූර අශ්වයා වෙනස් කරලා. දැන් ඔහු මට පමණක් නොව, ඔබ ඇතුළු අන් අයටත් යටත් වෙනවා. මෙය මහත් ජයග්‍රහණයක්."

අස්ස පච්චාස්ස රජුට හිස නමා පිළිතුරු දුන්නේය:

"මහරජාණන් වහන්ස, මම මගේ යුතුකම කළා පමණයි. සූර අශ්වයාගේ හදවතේ යහපත් ගුණාංග තිබුණා. ඔහුට අවශ්‍ය වූයේ යහපත් මඟ පෙන්වීමක් පමණයි. මම ඔහුට කියා දුන්නේ ආදරය, කරුණාව, සහ අවබෝධය මත පදනම් වූ විනයක්."

එතැන් සිට, සූර අශ්වයා අති දක්ෂ, කීකරු සහ රජුට අතිශයින්ම විශ්වාසවන්ත අශ්වයෙකු බවට පත් විය. ඔහු රජුට යුධ පිටියේදී මෙන්ම වෙනත් රාජකාරිවලදීත් උදව් කළේය. අස්ස පච්චාස්සගේ අසීමිත ඉවසීම, අවබෝධය සහ දක්ෂතාවය නිසා ඔහුට මේ සියලු දේ කළ හැකි විය. ඔහු සැබවින්ම අශ්වයන්ගේ භාෂාව කතා කළා පමණක් නොව, ඔවුන්ගේ හදවත් ද දිනා ගත්තා.

කල්යත්ම, අස්ස පච්චාස්ස අතිශයින්ම ගෞරවයට පාත්‍ර වූ සේවකයෙකු බවට පත් විය. ඔහුගේ නාමය බරණැස් රජුගේ රාජධානිය පුරාම පැතිර ගියේය. ඔහුට සුවිශේෂී ත්‍යාග ලැබුණි. ඔහුගේ නාමය අමරණීය විය. අන් අයටත්, විශේෂයෙන්ම සතුන් සමඟ කටයුතු කරන අයටත්, අස්ස පච්චාස්සගේ කතාව ආදර්ශයක් විය. ඔහු පෙන්වා දුන්නේ, ආදරය, ඉවසීම, සහ අවබෝධය තුළින් ඕනෑම දුෂ්කර කාර්යයක් ජය ගත හැකි බවයි.

එකල රජු වූයේ අන්‍ය රූපයකි. සූර අශ්වයා වූයේ ශාරීරික රූපයකි. අස්ස පච්චාස්ස වූයේ මාගේ අතීත භවයයි.

කර්මය

ඉවසීම, අවබෝධය, සහ ආදරය තුළින් ඕනෑම දුෂ්කර කාර්යයක් ජය ගත හැකිය. සතුන්ගේ හැඟීම් හා අවශ්‍යතා තේරුම් ගැනීමෙන් ඔවුන් සමඟ යහපත් සබඳතාවක් ගොඩනගා ගත හැකිය.

බාරමය

මෙම ජාතකයේදී බෝධිසත්වයන් වහන්සේ ඉවසීමේ බාරමය පිරීය.